(از كساني كه براي دعاي باران به تپه ها مي روند

تنها كساني  به كارشان ايمان دارند كه با خود

 چتر به همراه برده باشند.)

** با تو آينه بي قرار شد ,با تو نو شد آشيانه

                 از نفس هات جون گرفته خونه گرم ترانه

   زير بارون تور و چيدم,كنج باغچه تور و كاشتم

                 براي مسير شاعر,تو رو تو جاده گذاشتم

    نقش پيوند لبامون شعر مي شد رو وزن ديوار

                 هرم هق هق نفس هات نت مي شد براي گيتار

   رنگ متن دفتر من از تو يه رنگين كمون شد

                 زير بارون نگاهت عاشقيم  خود جنون شد

   تو تب تاب كلامت واژه هاتو مي شمردم

                 توي اين آواز بي ساز ,تورو به غزل سپردم

   تو شب شعر دل من,معني غزل گرفتي

                 رفتي  تا آخر مصرع , قافيه بغل گرفتي

   تورو تو چشام نوشتم تا گوم نشي تو يادم**  

متين