تو نيستي ديگر موسيقي شنيدني نيست .تو نيستي ديگر ترانه جانانه نيست .

وقتي تو نيستي ديگر رفيق دلتنگي ها و همسفر گريه هايم هم نيست .

تو نيستي كه نابلدان (استاد) شده اند و زيبا ترين نت ها ديگر با پنج خط حامل

به بستر عشق نمي روند .  هيچ كس مثل تو رنگ صدا را نمي شناخت .

هيچ كس مثل تو ,عرياني سازها را نمي ديد .

نمي خواهم( وا‍ژه بازي) كنم . نمي خواهم تو را (رسول بزرگ رستاخيز ) هنر به نامم

 هرگز چنين نخواسته ام . هرگز چنين نگفته ام .

اما وقتي به تو فكر مي كنم ........

,زيبا تر مي شوم  , آرام تر مي شوم

 خوش رنگ تر مي شوم ,خوش صدا تر مي شوم .

                      (( يادوارهاي تو مرا به يك قديس مي رسانند))

متین